Autobiograficzna opowieść z krainy dzieciństwa i wczesnej młodości na Litwie Kowieńskiej.
“Ksiądz uczy, że trzeba być łagodnym, ale przecież każde zwierzę goni i zabija inne zwierzę, każdy człowiek gniecie innego człowieka.”
“Jak to jest, że jest się tym, kim się jest? Od czego to zależy? I kim byłby, gdyby został kim innym?”
“Nie myśl człowieku, jakie mogłoby być twoje życie, bo inne byłoby nie twoje.”
“Na pograniczu tego, co zwierzęce, i tego, co ludzkie, żyć nam wypadło i tak jest dobrze.”
“Bez niewiedzy nie ma już chyba prawdziwej tragedii.”