Bohaterem powieści Nienacki uczynił Dago Piastuna - legendarnego Piasta, dziada Mieszka I. Na opisywaną przez siebie rzeczywistość spróbował spojrzeć tak, jakby mogli to uczynić bohaterowie jego książ...
"Oparte na autentycznych wydarzeniach i dziejące sie w autentycznej scenerii mają niezwykle bogato rozbudowaną fabułę, w której miłość przeplata się z nienawiścią, dochodzą do głosu wielkie namiętnośc...
Tomasz bierze udział w ekspedycji, podczas której grupa archeologów rozkopuje prastary kurhan na samotnej, opuszczonej wysepce wśród bagien. Chociaż „rozkopuje” to może twierdzenie trochę na wyrost, p...
Bohaterem powieści Nienacki uczynił Dago Piastuna - legendarnego Piasta, dziada Mieszka I. Na opisywaną przez siebie rzeczywistość spróbował spojrzeć tak, jakby mogli to uczynić bohaterowie jego ksią...
Powieść psychologiczna osadzona we współczesnych realiach wielkomiejskich. Główny bohater artysta rzeźbiarz, znajduje się w ostrym konflikcie z własnym synem szukającym drogi życiowej. Walcząc o odzys...
Akcja rozgrywa się na wsi w ciągu trzech dni 1945 roku w okresie przeprowadzania reformy rolnej. Zjawisko zaskoczenia nagłą zmianą sposobu władania ziemią na wsi wiąże się ze zmianą w pojęciach, poglą...
Akcja powieści jest oparta na autentycznych faktach i wydatrzeniach, które miały miejsce w latach 1946-1947. Postacie w niej wystepujące są autentyczne, choc mają zmienione nazwiska i pseudonimy. Koło...
Nie istnieje człowiek, sprawa, zjawisko, a nawet żadna rzecz, dopóty, dopóki w sposób swoisty nie zostały nazwane. Władzą jest, więc moc swoistego nazywania ludzi, spraw, zjawisk i rzeczy tak, aby te określenia przyjęły się powszechnie. Władza nazywa, co jest dobre, a co złe, co jest białe, a co czarne, co jest ładne, a co brzydkie, bohaterskie lub zdradzieckie; co służy ludowi i państwu, a co lud i państwo rujnuje; co jest po lewej ręce, a co po prawej, co jest z przodu, a co z tyłu. Władza określa nawet, który bóg jest silny, a który słaby, co należy wywyższać, a co poniżać.
“Krzyżacy bardzo dumni byli ze swej twierdzy. Porównywali ją z najpiękniejszymi miastami świata i z dumą twierdzili: Mediolan jest z marmuru, Buda z kamienia, a Marienburg, czyli Malbork, z błota.”
“Czy zna pan ludowe przysłowie: „Kto się umywa, temu ubywa?” Lepiej zrobimy, jeśli się nie umyjemy. – Nie ma takiego przysłowia, sam je wymyśliłeś! – zawołała Ewa.”