Dusze niczyje recenzja

Kolejne tajemnice wojny

Autor: @mariola1995.95 ·1 minuta
2025-02-24
Skomentuj
1 Polubienie
"Dusze niczyje" Pawła Sochackiego to powieść, która wciąga czytelnika od pierwszych stron, oferując głęboki wgląd w złożoność ludzkiej psychiki i emocji. Autor z niezwykłą wrażliwością portretuje postacie, które borykają się z wewnętrznymi demonami, a ich losy splatają się w sposób, który trzyma w napięciu do samego końca.
Główną bohaterką jest Erna, która zostaje nagle przeniesiona ze szpitala, w którym przebywa, do tajemniczego zakładu psychiatrycznego. Zakład w Obrawalde z pozoru ma być rajem, a za jego zamkniętymi drzwiami dzieją się rzeczy potworne…. Erna zaczyna pracę w administracji i małymi krokami odkrywa prawdziwe oblicze tego szpitala, który jest centrum masowego uśmiercania chorych z czym dziewczyna nie może się pogodzić.
Sochacki w mistrzowski sposób buduje atmosferę melancholii, jednocześnie wprowadzając elementy nadziei i odkupienia. Książka porusza wiele trudnych tematów, takich jak samotność, trauma czy poszukiwanie akceptacji, co czyni ją nie tylko powieścią rozrywkową, ale również głęboką refleksją nad kondycją współczesnego człowieka. Postacie są wielowymiarowe i autentyczne, co sprawia, że ich historie stają się bliskie i zrozumiałe.
Dzięki tej książce poznajemy nieznane nam oblicze II wojny światowej. O tym niestety nie uczą na lekcjach historii, a zakład dla psychicznie chorych w Obrawalde był niczym innym jak kolejnym obozem koncentracyjnym. Różnica polegała na tym, że przyświecała mu “idea leczenia”, gdzie w rzeczywistości ludzie byli głodzeni, mordowani i zmuszani do pracy ponad siły. Nie wspomnę o testowaniu nowych technik “leczenia”. Przerażające.
"Dusze niczyje" jest książką, która skłania do przemyśleń i zostaje w pamięci na długo po zakończeniu lektury. Z pewnością znajdzie swoich zwolenników wśród tych, którzy cenią sobie literaturę poruszającą istotne ludzkie sprawy. Paweł Sochacki udowadnia, że potrafi pisać z pasją i wrażliwością, co czyni tę powieść godną polecenia.
Lektura obowiązkowa dla każdego, kto chce zgłębić kolejne tajemnice II wojny światowej.


Moja ocena:

× 1 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Dusze niczyje
Dusze niczyje
Paweł J. Sochacki
9.1/10

Czasem miejsce ratunku może okazać się drogą ku zagładzie Pod koniec II wojny światowej cierpiąca na depresję Erna zostaje nagle ewakuowana ze szpitala, w którym przebywa, do tajemniczego zakładu ...

Komentarze
Dusze niczyje
Dusze niczyje
Paweł J. Sochacki
9.1/10
Czasem miejsce ratunku może okazać się drogą ku zagładzie Pod koniec II wojny światowej cierpiąca na depresję Erna zostaje nagle ewakuowana ze szpitala, w którym przebywa, do tajemniczego zakładu ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

„𝑃𝑖𝑒̨𝑘𝑛𝑜 𝑠𝑐𝑒𝑛𝑒𝑟𝑖𝑖 𝑘𝑜𝑛𝑡𝑟𝑎𝑠𝑡𝑜𝑤𝑎ł𝑜 𝑧 𝑡𝑦𝑚, 𝑐𝑜 𝑡𝑢 𝑠𝑖𝑒̨ 𝑛𝑎𝑝𝑟𝑎𝑤𝑑𝑒̨ 𝑑𝑧𝑖𝑎ł𝑜 (…)” Podczas zeszłorocznych Międzynarodowych Targów Książki w Krakowie miałam przyjemność porozmawiać z autorem. Byłam przed lektur...

AN
@galaszkiewiczanna

Gdybym nie przeczytała na okładce, że to debiut literacki autora, nigdy bym w to nie uwierzyła. Wysmakowany język, doskonale skonstruowana fabuła, w której fikcja literacka przenika się z faktami his...

@gala26 @gala26

Pozostałe recenzje @mariola1995.95

Błędne łąki
Czy można zaginąć bez śladu?

Po bardzo udanym zeszłorocznym debiucie literackim - “Obserwatorium” Jarosław Szczyżowski wraca do nas z nową powieścią “Błędne łąki”. Fabuła przedstawia się następując...

Recenzja książki Błędne łąki
Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe
Uczta dla czytelnika

“Świat jest szkaradny, a gdy człowiek oddaje inteligencję swoją na usługi zbrodni, wówczas można się spodziewać najgorszych podłości.” “Wielka księga opowieści krymi...

Recenzja książki Wielka księga opowieści kryminalnych. Zbrodnie pozornie niemożliwe

Nowe recenzje

Prochy w ustach
Kondensacja emocji
@czecholinsk...:

Są książki, które przez osiemset stron mówią o niczym; przy lekturze takich tomiszczy mamy poczucie zmarnowanego czasu ...

Recenzja książki Prochy w ustach
Zadzwoń, jak dojedziesz
Zadzwoń jak dojedziesz
@kasiasowa1:

Recenzja książki „Zadzwoń, jak dojedziesz” – Jakub Bączykowski Rodzina – na pierwszy rzut oka najbliżsi sobie ludzie...

Recenzja książki Zadzwoń, jak dojedziesz
Escobar
📚ESCOBAR 🖋 @maxczornyj @wydawnictwofilia @filia...
@ksiazkiocza...:

📚ESCOBAR 🖋 @maxczornyj @wydawnictwofilia @filiamrocznastrona 🔸🔹🔸🔹🔸🔹 Max Czornyj po raz kolejny udowadnia, że potrafi si...

Recenzja książki Escobar
© 2007 - 2025 nakanapie.pl