Pejzaż w kolorze sepii recenzja

Pejzaż w kolorze sepii

Autor: @landrynkowa ·1 minuta
2021-12-12
Skomentuj
4 Polubienia
Dziwna to była książka… Po tym, jak wiele lat temu, bardzo ujęła mnie słynna powieść Ishiguro „Nie opuszczaj mnie”, wobec „Pejzażu” miałam nieco inne oczekiwania. Czy się zawiodłam? Nie wiem… Po prostu nie tego się spodziewałam.

Powieść niezbyt długa ale bardzo wielowątkowa z naprzemienną akcją.
Myślą przewodnią jest historia Japonki Etsuko, która spędza samotną starość w małej wiosce w Anglii i podczas wizyty córki, z którą nie ma zbyt udanych relacji, wraca myślami do dawnych czasów. Strzępki pozornych dialogów z Niki uruchamiają w starej Japonce wspomnienia z okresu młodości. Po kawałku poznajemy jej historię życia w powojennym Nagasaki, pierwszego małżeństwa, relacji z teściem, dziwnej przyjaźni z Sachiko i jej córeczką Mariko, aż wreszcie docieramy do jej życia w Anglii i samobójczej śmierci Keiko, jej córki z pierwszego małżeństwa i podłoża relacji z młodszą córką, Niki, tą z drugiego małżeństwa z Anglikiem.

Jest w tej powieści coś złowieszczego. Jakaś mroczna i niepokojąca aura snuje się wokół tej historii i jej bohaterów. Jest mnóstwo niedopowiedzeń, dwuznaczności, czegoś w rodzaju ukrytej ironii. Szczególnie widać to w dialogach między bohaterami. Są suche i jakby wymuszone. Pozornie ugrzecznione, ale pełne fałszu i obłudy. Brak w nich empatii i wzajemnego zrozumienia. Czasem odnosi się wrażenie jakby bohaterowie mówili różnymi językami i nie rozumieli siebie nawzajem. My powiedzielibyśmy na taki dialog: „ja o chlebie, ty o niebie”. Z książki wręcz emanuje samotność, poczucie wyobcowania, a szczęście jest pozorne. W każdym razie Etsuko w nie wierzy. Powtarza sobie, że nie mogłaby być bardziej szczęśliwa i tej teorii się trzyma.

Nie dowiedziałam się nic na temat podłoża oschłych relacji męża Etsuko z ojcem i jaka była jej historia w tym wszystkim.
Wątek Mariko także nie jest dla mnie jednoznaczny, mogę się tylko domyślać.

Tytuł książki bardzo adekwatny: historia jak ze starych zdjęć w kolorze sepii.
Okładka piękna choć moim zdaniem zbyt kolorowa, właśnie tej sepii mi zabrakło.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-10-06
× 4 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Pejzaż w kolorze sepii
6 wydań
Pejzaż w kolorze sepii
Kazuo Ishiguro
7.2/10

Debiut powieściowy jednego z najwybitniejszych brytyjskich pisarzy, laureata Bookera, autora "Okruchów dnia" i "Nie opuszczaj mnie" Książka laureata literackiej Nagrody Nobla 2017 Mieszkającą w Angl...

Komentarze
Pejzaż w kolorze sepii
6 wydań
Pejzaż w kolorze sepii
Kazuo Ishiguro
7.2/10
Debiut powieściowy jednego z najwybitniejszych brytyjskich pisarzy, laureata Bookera, autora "Okruchów dnia" i "Nie opuszczaj mnie" Książka laureata literackiej Nagrody Nobla 2017 Mieszkającą w Angl...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

W 2017 roku Kazuo Ishiguro został uhonorowany literacką nagrodą Nobla, za całokształt twórczości, co świadczy o jego bezsprzecznym talencie pisarskim. Jego książka "Pejzaż w kolorze sepii" to była dl...

@karolak.iwona1 @karolak.iwona1

Długo zastanawiałam się nad tym, co właściwie czuję po przeczytaniu tej książki. Pierwsza myśl, jaka mi się nasuwa, to że ta książka jest po prostu piekielnie dziwna. Akcja toczy się naprzemiennie w...

@ladybird_czyta @ladybird_czyta

Pozostałe recenzje @landrynkowa

Zuchwałe
Feminizm na rowerze

Jakże bardzo ta książka trafiła w moje czytelnicze serce 🧡 Książki o kobietach to ja zawsze i w każdej ilości... Katarzyna Wężyk stworzyła niebanalną biografię trzynastu...

Recenzja książki Zuchwałe
Rumor
Zemsta zza grobu

„Historia wyglądała jak dopracowany scenariusz na film. Ale była zbyt gładka i śliska. Jak szkło albo tafla lodu”. Andrzej Rumowski "Rumor" nigdy nie miał w życiu łatw...

Recenzja książki Rumor

Nowe recenzje

Nomen omen
Nomen omen
@olilovesbooks2:

*współpraca reklamowa z Wydawnictwem Mięta* Lubicie nieszablonowe i nietypowe książki, w których znajdziecie gatunkowy...

Recenzja książki Nomen omen
Paderborn
Arcyłotr, bestia, psychopata - tacy nie trafiaj...
@pannajagiel...:

Czy astrologia może stać się narzędziem zbrodni doskonałej? Olgierd Paderborn, znany z serii o Joannie Chyłce bezkompro...

Recenzja książki Paderborn
Kto je porwał?
Nawet w spokojnych dzielnicach dochodzi do potw...
@pannajagiel...:

Spokojne przedmieścia bywają świadkami najpotworniejszych zbrodni. Roztrzęsiona nastolatka zostaje znaleziona na przedm...

Recenzja książki Kto je porwał?
© 2007 - 2025 nakanapie.pl