Bez pożegnania recenzja

Bez pożegnania

Autor: @Malwi ·1 minuta
2025-02-23
1 komentarz
28 Polubień
Gdy sięgnęłam po „Bez pożegnania” Barbary Rybałtowskiej, poczułam, że oto rozpoczynam podróż – nie tylko w głąb historii, ale i w głąb ludzkiej duszy. Nie jest to zwykła saga rodzinna, lecz emocjonalny wir, który pochłania i nie pozwala o sobie zapomnieć. Historia Zofii i jej córki Kasi to zapis niezłomnej siły, macierzyńskiej odwagi i nieustępliwości wobec przeciwności losu.

Autorka splata surowe realia historyczne z subtelną tkanką emocji. Wywózka na Syberię, codzienna walka o przetrwanie, wszechobecna groza – a jednak między tym wszystkim tętni nadzieja. To nie tylko opowieść o bólu, lecz także o ludzkiej dobroci, która potrafi rozbłysnąć nawet w największym mroku.

Język powieści ma w sobie niezwykłe ciepło, a zarazem siłę. Każde słowo zdaje się pulsować emocjami, a każda strona przykuwa uwagę jak magnes. Styl Barbary Rybałtowskiej to kwintesencja polskiej literatury – nostalgiczny, refleksyjny, a jednocześnie pełen życia.

Choć „Bez pożegnania” otwiera sagę, już teraz czuję, że jej świat nie pozwoli mi odejść. Losy Zofii i Kasi splatają się z historią Polski, tworząc obraz pełen wzruszeń i niezwykłej głębi. To nie tylko książka – to świadectwo wytrwałości i miłości, które nie poddają się żadnym granicom.

I im dalej zagłębiałam się w lekturę, tym bardziej czułam, że historia tych kobiet w jakiś sposób splata się z moją własną. Każdy gest matczynej troski, każde słowo pocieszenia, każda chwila zwątpienia i walki o przetrwanie przypominała mi, jak silne mogą być kobiety w obliczu najgorszych dramatów. Przenikająca z kart książki intymność sprawia, że czytelnik nie jest jedynie biernym obserwatorem – staje się niemal członkiem tej niezwykłej podróży przez ból, nadzieję i miłość.

Nieczęsto trafiam na powieść, która zostawia w sercu tak wyraźny ślad. „Bez pożegnania” to książka, którą się czuje, którą się przeżywa i do której chce się wracać, by jeszcze raz poczuć ten sam dreszcz emocji. To więcej niż lektura – to doświadczenie, które pozostaje w człowieku na długo po przewróceniu ostatniej strony.


Moja ocena:

Data przeczytania: 2025-02-23
× 28 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Bez pożegnania
2 wydania
Bez pożegnania
Barbara Rybałtowska
8.6/10
Cykl: Bez pożegnania, tom 1

Pierwszy tom historii Zofii i jej córki Kasi. Młoda matka wraz z małą córeczką zostają wywiezione z Baranowicz na Syberię. Czas próby udaje im się przetrwać dzięki niezwykłemu hartowi ducha matki, p...

Komentarze
@biegajacy_bibliotekarz
@biegajacy_bibliotekarz · około miesiąca temu
Barbara Rybałtowska zmarła 14 lutego 2025 roku :(
× 1
@Malwi
@Malwi · około miesiąca temu
Smutna informacja.
Szkoda, że już jej nie ma wśród nas :(
× 1
Bez pożegnania
2 wydania
Bez pożegnania
Barbara Rybałtowska
8.6/10
Cykl: Bez pożegnania, tom 1
Pierwszy tom historii Zofii i jej córki Kasi. Młoda matka wraz z małą córeczką zostają wywiezione z Baranowicz na Syberię. Czas próby udaje im się przetrwać dzięki niezwykłemu hartowi ducha matki, p...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

„Bez pożegnania” stanowi pierwszy tom sagi autorstwa polskiej pisarki Barbary Rybałtowskiej, która na kanwie swoich własnych przeżyć napisała wspaniałą, ciepłą i optymistyczną powieść o nieludzkich cz...

@MarKo @MarKo

Pozostałe recenzje @Malwi

W owczej skórze
W owczej skórze

Kiedy myślisz o Mazurach, widzisz spokojną taflę jeziora, szum drzew i dziką przyrodę, która oddycha w swoim rytmie. A co, jeśli ten rytm skrywa tajemnicę? Co, jeśli cis...

Recenzja książki W owczej skórze
Śmiertnica
Perepelica

Kiedy sięgnęłam po „Śmiertnicę” Macieja Torebko, byłam zachwycona. Od pierwszych stron książka przyciągnęła mnie atmosferą tajemniczego Podlasia, dusznym klimatem małej ...

Recenzja książki Śmiertnica

Nowe recenzje

Poszukiwaczka dzieci
Tropienie zaginionych
@Asamitt:

"Poszukiwaczka dzieci" to nie kryminał jak zakładałam, ale thriller psychologiczny z naciskiem na psychologię zdarzeń m...

Recenzja książki Poszukiwaczka dzieci
Przeklęta magia
Magiczne przygody młodego czarodzieja
@stos_ksiazek:

Gdy zobaczyłam okładkę „Eryka Scotta” Matta Burczyka, wiedziałam, że muszę przeczytać tę książkę. I cieszę się, że to z...

Recenzja książki Przeklęta magia
Martwe zwierzęta
Bardzo dobry debiut
@daria.ilove...:

"Potwory się rodziły i potwory powstawały z czyimś udziałem" "W zimnym, włożonym kafelkami pomieszczeniu znajdowały si...

Recenzja książki Martwe zwierzęta
© 2007 - 2025 nakanapie.pl