Bardzo złe miejsce recenzja

Nie porwało, choć ma charakterystyczne cechy :)

Autor: @Bartlox ·1 minuta
2021-02-14
Skomentuj
2 Polubienia
[Moje pierwsze spotkanie z twórczością Weavera]

To jest książka opowieści. Wiem, że pewnie ciężko zrozumieć, w jaki sposób jednak konkretna książka może być nastawiona na opowieść bardziej niż inne, przecież w każdej powieści o nią właśnie chodzi, ale ta jest właśnie jakoś tak bardziej :) I nie chodzi mi wyłącznie o to, że ciągnie się nam konsekwentnie jedna linia fabularna, że brak w tekście wątków pobocznych (zresztą jeden jest, wątek córki głównego bohatera, tylko jeden i niezbyt wyraźnie zarysowany, ale jednak jest) czy brak odautorskich przemyśleń na temat natury ludzkiej, które u każdego innego pisarza zapewne by się w pewnych miejscach pojawiały. Po prostu jest coś takiego w tej książce, co każe o niej myśleć właśnie jako o tekście nastawionym na opowieść bardziej niż inne.

Ciekawy jest w tym kontekście styl autora - wciągający, przejrzysty, angażujący - tak to jest naprawdę dobrze napisane, a jednocześnie pozbawiony jakichkolwiek ozdobników. Narrator nie śmieszkuje, nie stara się nijak uatrakcyjnić tekstu, nie stara się nic z nim zrobić. Po prostu snuje swoją opowieść, bo tak, bo to o nią przecież idzie.

A sama fabuła? Cóż, muszę przyznać, że zakończenie troszkę mnie rozczarowało. Sam pomysł na to wszystko troszkę mnie zwyczajnie zmęczył. Ta historyjka chyba naprawdę nie dorosła do tego tekstu, serio. Czasem mówi się, że np. temat przerósł pisarza, tu jest nieco inaczej - historia jakby nie wystarczała na powieść :) Motywacje postaci były często naciągane, mylne tropy jakoś tak nierozwinięte, jakby rozmyte, pewne zachowania bohaterów zwyczajnie dziwne. I to, cóż kluczowe dla fabuły zachowania kluczowych dla fabły postaci, prawdę mówiąc. Tak, tak to właśnie wygląda, opowieść nie dorosła do książki, w której się znajduje, jakby to nie brzmiało.

Za to naprawdę to dobrze udał się klimat, atmosfera miejsc (choć, umówmy się, atmosferę samotnego domu na wrzosowisku, tegoż wrzosowiska samego w sobie, czy opustoszałej hali produkcyjnej chyba nie jest aż tak bardzo trudno fajnie zrobić).

Moja ocena:

× 2 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Bardzo złe miejsce
Bardzo złe miejsce
Tim Weaver
7.3/10
Cykl: David Raker, tom 5

CHCIELI POZNAĆ PRAWDĘ. BĘDĄ TEGO ŻAŁOWAĆ. CI, KTÓRYCH PODZIWIAJĄ, MAJĄ CZASEM DRUGĄ TWARZ… Leonard przechodzi na emeryturę po błyskotliwej karierze w wydziale zabójstw. Pewnego dnia wychodzi z domu ...

Komentarze
Bardzo złe miejsce
Bardzo złe miejsce
Tim Weaver
7.3/10
Cykl: David Raker, tom 5
CHCIELI POZNAĆ PRAWDĘ. BĘDĄ TEGO ŻAŁOWAĆ. CI, KTÓRYCH PODZIWIAJĄ, MAJĄ CZASEM DRUGĄ TWARZ… Leonard przechodzi na emeryturę po błyskotliwej karierze w wydziale zabójstw. Pewnego dnia wychodzi z domu ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

BARDZO ZŁE MIEJSCE TIM WEAVER "... gdy latem zachodzi słońce, ma się wrażenie, że mury szpitala krwawią, a trzy rzędy okien we wschodniej ścianie - przez które pacjenci mogą wyglądać na kanał -...

Pozostałe recenzje @Bartlox

Niepokoje wychowanka Törlessa
Sesja terapeutyczna?

Oni nie są typowi. To jest pierwsza rzecz, którą trzeba napisać o tej książce – żadna z czterech postaci dramatu, żaden z tych czterech chłopców nie jest normalnym, st...

Recenzja książki Niepokoje wychowanka Törlessa
Przepraszam
„Wszystko tak łatwo podane, że łatwiej już by się chyba nie dało”

Tak, Marcel Moss bardzo chce ułatwiać swoim czytelnikom życie. Wszystko w tej powieści, postacie, relacje między nimi, mechanizmy ich postępowania, wszystko było tu tak ...

Recenzja książki Przepraszam

Nowe recenzje

Alkohol. Piekło kobiet
Piekło kobiet
@mommy_and_b...:

" [...] Alkoholizm jest najbardziej demokratyczną chorobą — nie patrzy na wykształcenie, stan posiadania, pozycję społe...

Recenzja książki Alkohol. Piekło kobiet
Nikita
📚Nikita📚
@carlottad_book:

Jeśli sądzisz, że wiesz, czym jest dark romance, to po przeczytaniu „Nikity” możesz szybko zrewidować swoje poglądy. Ag...

Recenzja książki Nikita
Słuchajcie, jak kłamią
Zdrady, tajemnice, obsesja i… podcast, który ma...
@burgundowez...:

Wyobraźcie sobie, że budzicie się w środku nocy, otaczająca Was ciemność pulsuje w rytmie Waszego przyspieszonego oddec...

Recenzja książki Słuchajcie, jak kłamią
© 2007 - 2025 nakanapie.pl