Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści recenzja

Kadzenie Gajosowi

Autor: @almos ·2 minuty
2021-06-02
1 komentarz
12 Polubień
Jacek Wakar przygotował coś w rodzaju księgi jubileuszowej na 80-lecie Janusza Gajosa. Nie ma tam rozmowy z bohaterem (ciekawe dlaczego?, ale autor nie wyjaśnia), są za to wywiady z jego kolegami i koleżankami ze sceny oraz z reżyserami, z którymi pracował. To taki trochę zbiór laurek, wszyscy mówią o jubilacie dobrze, lub bardzo dobrze, niektórzy deklarują miłość, inni twierdzą, że przejął pałeczkę najlepszego polskiego aktora po Tadeuszu Łomnickim (ciekawe, co by na to powiedzieli Jerzy Stuhr czy Andrzej Seweryn). Jest też trochę o pełnej zawirowań karierze Gajosa: zaczynał od roli Janka Kosa, która przyniosła mu niebywałą popularność i prawie zniszczyła karierę. Potem był woźny Turecki w kabarecie Olgi Lipińskiej i znowu musiał uciekać od zaszufladkowania. A potem to już narodził się gigant.

Zamiast pisać więcej, przytoczę parę opinii z wywiadów, ale pamiętać trzeba, że ludzie sztuki lubią przesadzać.

Robert Więckiewicz: „Mam poczucie, że sposób uprawiania przez niego tego zawodu mógłbym wziąć jako własny. Nie chodzi o to, żeby naśladować, tylko że ja zrobiłbym to podobnie. Na przykład podoba mi się, że Janusz bardzo często wychodzi poza strefę własnego komfortu. Nie boi się ryzykować, poszukiwać nowych dróg.”

Anna Seniuk: „U Janusza transformacja nie polega na zewnętrznej zmianie czy charakteryzacji, ale na tym, że on się zmienia wewnętrznie. Dokładnie określona przez aktora osobowość bohatera maluje się w spojrzeniu, sposobie artykulacji, ogarnia ciało stosownie do osobowości postaci i jej temperamentu. I to jest aktorski CUD!”

Adam Woronowicz: „Janusz jest osobą niesamowicie skromną, ostatnią, która by opowiadała o sobie. Spotykam różnych aktorów. Jakieś dziewięćdziesiąt procent głównie opowiada o sobie albo o wydarzeniach ze swoim udziałem. Janusz jest jedyną osobą o takim formacie, które jak ognia tego unikają.”

Maciej Wojtyszko: „Niezwykle ważne jest też, że Janusz prywatnie, w środku, ma taką wrażliwość, która pozwala zrozumieć bardzo dużo. Jedni mają to od razu; są muzycy, co słyszą każdą nutę i każdy dźwięk, i szesnastkę, ale są tacy, co się tego uczą. Niektórzy aktorzy nigdy nie usłyszą pewnych tonów i emocji.”

Piotr Machalica: „Bo ja go bardzo lubię, muszę powiedzieć panu, że go kocham. Całe moje życie to są ludzie, których spotykam. Jestem wdzięczny losowi, że spotkałem takiego człowieka, jak Janusz.”

Janusz Zaorski: „ Zazwyczaj sam dzwonię do aktorów, gdy chcę obsadzić ich w ważnych rolach. Bardzo często aktorzy, zwłaszcza starsi, pytają, kto gra. Dla nich to najważniejsze. Jak gra Janusz Gajos, to ja też. On stanowi rękojmię, że warto wejść w projekt. On jest po ludzku sympatyczny i niekonfliktowy.”

I tak dalej, i tym podobnie, trochę to zbyt słodkie, ale czyta się nieźle.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2020-01-11
× 12 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści
Jacek Wakar
6.3/10

Życiowa droga Janusza Gajosa, która zaprowadziła go do punktu, w którym jest dzisiaj, nie była prosta. Czterokrotne zdawanie do szkoły filmowej, a w międzyczasie terminowanie w lalkowym teatrze w Będz...

Komentarze
@Carmel-by-the-Sea
@Carmel-by-the-Sea · ponad 3 lata temu
Dzięki za recenzję. Tu mam trochę jak z Michnikowskim - książka czeka na regale, a bohater to mój 'top 3' polskich aktorów. Chyba Gajos zasługuje na więcej.
× 1
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści
Przyczajony geniusz. Janusz Gajos. 21 opowieści
Jacek Wakar
6.3/10
Życiowa droga Janusza Gajosa, która zaprowadziła go do punktu, w którym jest dzisiaj, nie była prosta. Czterokrotne zdawanie do szkoły filmowej, a w międzyczasie terminowanie w lalkowym teatrze w Będz...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @almos

Maigret i tajemniczy konfident
Życie na Montmartrze

W ramach prywatnego zobowiązania przeczytania wszystkich powieści z komisarzem Maigretem w roli głównej, które wydano po polsku, sięgnąłem tym razem po książkę, która za...

Recenzja książki Maigret i tajemniczy konfident
Prosto o AI
Nowe, potężne narzędzie

Kolejna to pozycja traktująca o sztucznej inteligencji (Artificial Intelligence, AI) dostępna na naszym rynku. Książka skierowana jest do laika, który o AI nie ma wielki...

Recenzja książki Prosto o AI

Nowe recenzje

As Pik
Pan smuteczek
@zaczytaniwm...:

Hej wszystkim w tak bardzo mroźny dzień przychodzę do was z ręcenzją książki naszej polskiej autorki Moniki Madej pod t...

Recenzja książki As Pik
Nie bez powodu
Nie bez powodu
@marcinekmirela:

„W tamtej chwili czułem... pustkę. Tak, to dobre określenie. Wyglądało to mniej więcej tak, jakbym był skorupą. Niczym ...

Recenzja książki Nie bez powodu
Czarny świt
Czarny świt
@Gosia:

„Czarny świt” to debiutancka powieść Urszuli Kusz Neumann! Ja uwielbiam sięgać po debiuty, pozwalają odkrywać nowych au...

Recenzja książki Czarny świt
© 2007 - 2025 nakanapie.pl