Auris recenzja

Fonetyczne DNA

Autor: @asiaczytasia ·3 minuty
2020-04-13
Skomentuj
2 Polubienia
Mowa ciała może zdradzić nasz prawdziwy nastrój. Wtajemniczony w jej znaczenie potrafi czytać w człowieku jak w otwartej księdze. A słyszeliście o dowodach fonetycznych? Analizie poddaje się nie to, co przepytywany mówi, ale jak mówi. Akcent, oddech, dobór słów – jakich informacji można się w nich dopatrzyć? Matthias Hegel, bohater książki "Auris", jest specjalistą w tej dziedzinie, a tytuł publikacji oznacza po prostu "ucho".

Fabuła
Matthias Hegel to wybitny fonetyk sądowy. Z krótkiej wypowiedzi potrafi sporo się dowiedzieć o człowieku. Jego umiejętności pomogły w zatrzymaniu wielu przestępców. Berlin ogarnia zdziwienie, kiedy mężczyzna przyznaje się do morderstwa i dobrowolnie oddaje się w ręce wymiaru sprawiedliwości.

Jula to dziennikarka. Prowadzi podcast na temat źle przeprowadzonych spraw kryminalnych i błędnych wyroków sądowych. Zainteresowała ją sprawa Hegla. Im głębiej w niej kopie, tym znajduje więcej dowodów na niewinność mężczyzny. I tu pojawiają się pytania, o co chodzi? Dlaczego wybitny specjalista, inteligentny i wpływowy człowiek posuwa się do prymitywnego morderstwa i dlaczego nie chce się bronić?

Na okładce mamy dwóch autorów – Vincent Kleich i Sebastian Fitzek. Jak wyglądał podział pracy?
Sebastian Fitzek wymyślił tę historię, ale wymarzył sobie, że będzie miała ona formę słuchowiska (co też udało się zrealizować). Vincent Kleich postanowił przenieść ją na papier, oczywiście konsultując się i korzystając z podpowiedzi pomysłodawcy, więc jest on faktycznym autorem tekstu.

Bohaterowie
Jula to ambitna dziennikarka, u której droga od pomysłu do czynu jest bardzo krótka - a jednocześnie dziewczyna, która przeżyła traumę. Wykazała się ogromną siłą. Nie załamała się, a przykre doświadczenie stało się dla niej motorem do działania. Stworzyła podcast, w którym bierze pod lupę sprawy niesłusznie skazanych. Wytyka błędy sądowe i publicznie rehabilituje tych ludzi.

Matthias Hegel ma w sobie coś z Hanibala Lectera. Jest bardzo świadomy swojej wyjątkowości. Zachowuje się, jakby był lepszy od większości społeczeństwa. Człowiek nie jest dla niego tajemnicą. Przez swój talent oraz sposób bycia wydaje się oderwany od rzeczywistości i ma w sobie pierwiastek bezwzględności.

Atmosfera
Bardzo długo zastanawiałam się, jakimi słowami określić atmosferę panującą w "Auris". Najlepiej pasuje mi tu określenie "stęchła". Niby wszystko jest uporządkowane i mamy do czynienia z bohaterami na poziomie, ale w powietrzu jest coś kwaśnego. Czytając, nie czułam niepokoju, raczej ciekawość, ale było też coś nieprzyjemnego, niczym podczas czekania jesiennym południem na starym, osikanym dworcu miejskim. Jest pełno ludzi i wydaje się bezpiecznie, ale komfortowo człowiek się nie czuje.

Akcja
Bohaterowie i atmosfera naprawdę przypadli mi do gustu, ale a propos prowadzenia akcji miałam ciągle jakieś uwagi. Wydawało mi się, że za wolno się rozkręca, że są w niej luki, a już szczególnie nie rozumiałam postępowania Hegla, który raz zniechęcał Julę do zajmowania się jego sprawą, a za chwilę podrzucał jej jakiś trop.

Zmieniłam swoje zdanie po finale. W dalszym ciągu uważam, że pewne kwestie można było rozegrać prościej, ale przyznać muszę, że jest on satysfakcjonujący. To co w czasie czytania wydawało mi się słabymi punktami, nabrało sensu. Wpadki czy przeoczenia bohaterów nadały im ludzkie wymiaru.

Ryzykowne zagranie ze strony autorów, ale efekt niezły.

Podsumowanie
"Auris" należy przeczytać od pierwszego do ostatniego słowa. Pochopna opinia na temat książkowych wydarzeń może okazać się bardzo mylna. Para Kleich i Fitzek stworzyła dwójkę postaci, które mogą namieszać w światku kryminalnych powieści. Szczególnie ciekawy jest temat tzw. dowodów akustycznych (pięknie nazwanych fonetycznym DNA). Chyba jeszcze nie spotkałam się z pisarskim przedsięwzięciem, które wykorzystuje ten aspekt na taką skalę.

Moja ocena:

× 2 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Auris
Auris
Sebastian Fitzek, Vincent Kliesch
8.2/10
Cykl: Auris, tom 1

Jest młoda i wierzy w prawdę. Czy to śmiertelny błąd? Początek nowej serii thrillerów Vincenta Kliescha i Sebastiana Fitzka z młodą podcasterką Julą Ansorge i fascynującym tematem fonetyki sądowej n...

Komentarze
Auris
Auris
Sebastian Fitzek, Vincent Kliesch
8.2/10
Cykl: Auris, tom 1
Jest młoda i wierzy w prawdę. Czy to śmiertelny błąd? Początek nowej serii thrillerów Vincenta Kliescha i Sebastiana Fitzka z młodą podcasterką Julą Ansorge i fascynującym tematem fonetyki sądowej n...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

18/52/2020 Za egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwo Amber 😘❤❤ #vincentkliesch #sebastianfitzek #auris RECENZJA PRZEDPREMIEROWA PREMIERA 02.03.2020 "Auris" Vincent Kliesch, Sebastian Fitzek (po...

@karolina92 @karolina92

Udało mi się w końcu skończyć "Auris" Sebastiana Fitzka i Vincenta Kliescha. Jest to powieść napisana w duecie, jednak już na początku książki jest wyjaśnienie, że głównym autorem powieści jest Klies...

@pola841 @pola841

Pozostałe recenzje @asiaczytasia

Elryk z Melniboné
Cesarz, ale nie heros

Temu panu, żadna sroka okładkowa się nie oprze. W nowym wydaniu „Erlyka z Melnibone” [Zysk i s-ka, 2024] zerkania nas albinos o hipnotycznym spojrzeniu, od którego bije ...

Recenzja książki Elryk z Melniboné
Islandia. Tam, gdzie elfy mówią dobranoc
Wyspa lodu i ognia

Przeglądam sobie Instagram i jedna z bookstagramerek zagaduje swoich obserwatorów, co czytają w upały. Mimochodem spoglądam, co mam pod ręką, a tam... O ironia losu, u n...

Recenzja książki Islandia. Tam, gdzie elfy mówią dobranoc

Nowe recenzje

Idealna żona
Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz
@Moncia_Pocz...:

Żona psychopaty rzeczywiście musi być idealna pod każdym względem. Znosi humory, frustracje i niezadowolenie partnera, ...

Recenzja książki Idealna żona
Babcie na ratunek
Babcie i nuda, to się nie uda!
@Aleksandra_99:

Małgosia Librowska zabiera nas w niecodzienną podróż. Razem z niekonwencjonalnymi babciami i czwórką rodzeństwa wybierz...

Recenzja książki Babcie na ratunek
Dziady : poema
"Ciemno wszędzie, głucho wszędzie, co to będzie...
@maciejek7:

"Dziady" Adama Mickiewicza to niekwestionowany i wybitny klasyk polskiego romantyzmu. I chyba wszyscy czytelnicy, jeśli...

Recenzja książki Dziady : poema
© 2007 - 2025 nakanapie.pl