Cytaty Terry Pratchett

Dodaj cytat
Spodniowcy nazywają to metaforą. Taki rodzaj kłamstwa, który pomaga zrozumieć, co jest prawdą.
Mężczyźni czasem spoglądają na wroga, owszem, ale czasem się odwracają i wiosłują jak szaleni.
Niektórzy ludzie mają tylko jedną właściwą chwilę na właściwe słowo.
Każde życie powinno mieć swoją mapę.
Uciekają zwierzęta. Ojciec mu tak powiedział. Uciekają chłopcy. Ale mężczyzna nie ucieka. Odwraca się, by spojrzeć na przeciwnika, zobaczyć, co robi, i znaleźć jego słaby punkt.
- Ja tu wrócę - obiecała Daphne.
- Tak, wiem - powiedział.
- Ale ja mówię poważnie.
- Tak, wiem.
- Coś mi się zdaje, że mi nie wierzysz.
- Ja wierzę. Ale ty chyba nie.
Wielu może stać się jednością, lecz jeden nie może stać się wieloma.
Jeśli nie ośmielisz się pomyśleć, że ci się uda, nie uda ci się.
No więc teraz wejdziesz na pokład tego statku albo...nie. Cokolwiek zdecydujesz, twój wybór będzie oznaczał, że powstaną dwa nowe światy. I może czasami, na granicy snu, ujrzymy cień tego drugiego świata. Nie będzie smutnych wspomnień...
Wystarczy pokrzyczeć na kogoś, a już poprawia ci się samopoczucie i wydaje ci się, że nad wszystkim panujesz, zwłaszcza jeśli nie panujesz.
Kiedy podpływa do ciebie rekin, już nie żyjesz, powiedział kiedyś stary Nawi, a skoro już się nie żyje, można spróbować wszystkiego
Ani słowa więcej. Znamy je wszystkie, wszystkie słowa, które nie powinny zostać wypowiedziane. Ale dzięki tobie mój świat stał się doskonalszy.
Tym są bogowie! Odpowiedzią, która musi wystarczyć! Bo jest jedzenie, które trzeba schwytać, dzieci, które trzeba urodzić, życie, które trzeba przeżyć, nie ma więc czasu na wielkie, skomplikowane, niepokojące odpowiedzi! Prosimy o proste odpowiedzi, byśmy nie musieli myśleć, bo jeśli zaczniemy myśleć, możemy znaleźć odpowiedzi, które nie pasują do takiego świata, jakim chcielibyśmy, żeby był.
Czasem się śmiejemy, bo nie mamy już siły na płacz. Czasem się śmiejemy, bo zasady poprawnego zachowania przy stole na plaży wydają się zabawne. A czasem się śmiejemy, no żyjemy, chociaż nie powinniśmy.
-Hm...a kto to jest? Jakiś nowy bóg?
-Nie. To ktoś lepszy niż bóg. To dobry człowiek.
Nie znam odpowiedzi, ale kilka dni temu nie wiedziałem, że są pytania
Oczywiście, że to sztuczka. Zbudowanie kanu jest sztuczką. Rzucenie dzidą jest sztuczką. Życie jest sztuczką i masz tylko jedną szansę, by ją opanować.
Żyjcie dla takich chwil! One trzymają nas przy życiu! Nie ma lepszego lekarstwa niż przekonanie się, że nie mamy racji!
Tę zabieram ja (...) i żeby nie marnować czasu, ustalmy, że się posprzeczaliśmy i ja cię przekonałam.
Rzeczywistość często zawodzi, gdy chodzi o drobne, przynoszące satysfakcję detale.
- Mogę udowodnić, że żaden Europejczyk przede mną nie zajrzał do tej jaskini (...) Widzisz złoto na figurach i wielkich wrotach?
- Oczywiście (...) Trudno nie zauważyć.
- Właśnie - powiedziała Daphne, podnosząc lampę. - Wciąż tu jest!
Na następne urodziny poprosiła o teleskop. Wtedy jeszcze żyła matka i zaproponowała kucyka, ale ojciec tylko się zaśmiał (...) Kto by chciał mieć kucyka, kiedy można mieć cały wszechświat? Jest dużo ciekawszy i nie trzeba było raz na tydzień czyścić stajni z gnoju.
- Pan się nie zaśmiał, panie Black!
- Owszem, Wasza Wysokość. Zakazuje się nam śmiać z tego, co mówią królowie, w przeciwnym wypadku zrywalibyśmy boki przez cały dzień.
Nie spodziewała się przeprosin. Nie prosiła o to, żeby czas się cofnął. Chciała tylko wyjaśnienia, które byłoby lepsze od "tak chciał Bóg", co było dorosłą wersją "dlatego".
Świat jest kulą: im dalej płyniecie, tym bliżej jesteście domu.
Idealny świat jest podróżą, nie miejscem.
Trzeba całego życia, żeby nauczyć się umierać.
Czasem się śmiejemy, bo nie mamy już siły na płacz.
- Nie znam się na całym świecie, nie za bardzo. Ale w mojej części tego świata mogłam dokonywać maleńkich cudów dla zwyczajnych ludzi - odparła ostro babcia. - Nigdy nie chciałam całego świata, tylko jego małego kawałka, któremu mogłam dać bezpieczeństwo, uchronić przed burzami. Ale nie takimi z nieba, rozumiesz. Są też inne rodzaje.
A bardzo daleko, w miejscu nie do pomyślenia, czarna postać z kosą zdejmowała siodło białemu rumakowi, czując przy tym - trzeba zaznaczyć - pewien smutek.
© 2007 - 2025 nakanapie.pl