Cytaty Katarzyna Kostołowska

Dodaj cytat
Nie lubiła tych momentów, kiedy górę nad miotającymi nią uczuciami brały pretensje do całego świata, w tym - zwłaszcza - do matki. Bo zdawała sobie sprawę, że pretensje są niesłuszne. To nie matka była kowalem jej losu, ale ona sama. To były jej decyzje i jej wybory.
Tęskniła, ale dziwnym rodzajem tęsknoty, bo niepodszytej smutkiem.
W tamtych chwilach nie uświadamiała sobie braku, ale przecież faktu istnienia dziury nie warunkuje świadomość jej istnienia... Dziura nadal jest dziurą, choćby jeszcze nikt o niej nie wiedział. Może pozostać nigdy nie odkryta, ale zawsze istnieje możliwość, że ktoś w nią w końcu wpadnie.
Człowiekowi wydaje się, że w życiu, że nigdy, a dwa dni później zdarza się coś, co kompletnie zmienia postać rzeczy...
Anita nie dawała prawa do wtrącania się, pouczania i dawania dobrych, wychowawczych rad komuś, kto traktował dom jak hotel i widział własne dzieci rzadziej niż częściej.
Spotkała Tomasza, bo musiała go spotkać, żeby przestać żyć iluzją szczęścia z Konradem, który tak naprawdę nigdy nie zwracał uwagi na nią, jej pragnienia, na to, kim jest.
Całe jej życie się rozsypało, a ona czuła się w obowiązku udawać, że wszystko ma w stu procentach pod kontrolą, choć ledwo nad samą sobą panowała.
Młode matki po­peł­nia­ją błędy.
Ko­bie­ta nie po­win­na wra­cać z rand­ki sama.
Najgorsze zawsze zdarza się znienacka
© 2007 - 2025 nakanapie.pl