Jest wiele dróg do szczęścia. Rozejrzyj się i znajdź swoją. Wiara, nauka, filozofia, literatura, historia - największe umysły od tysiącleci poszukiwały odpowiedzi na najistotniejsze pytania...
Pierwszy tom słynnej trylogii Jeana d'Ormessona, w której losy bohaterów przeplatają się z wielką historią XIX i XX w., a toczą m.in. w Brazylii, Rosji, Indiach, RPA, Szkocji, Austrii... Narrator opi...
Dalsze dzieje dwóch rodów, których historie zapoczątkował Wieczorny wiatr. Choć pierwsza wojna dobiegła końca, czasy wcale nie stały się spokojniejsze. Krach na Wall Street wstrząsa codziennym życiem...
Autor: Jean d'Ormesson Tytuł oryginalny: La Gloire de l'Empire Język oryginalny: francuski Kategoria: Literatura piękna Gatunek: literatura współczesna zagraniczna Rok pierwszego wydania: 1971 Rok pie...
Ostatni tom trylogii opowiadającej dzieje rodzin O Shaughnessych i Romerów - czterech sióstr i czterech braci. I tym razem wraz zgrupką naszych bohaterów - w miarę upływu lat coraz bardziej topniejącą...
"Fascynujaca opowiesc o fascynujacym czlowieku, Czarodzieju - jak zwali go wspolczesni - uwodzicielu, ktoremu nie sposob bylo sie oprzec. Podazaly za nim wszedzie cale zastepy kobiet: Szarlotta, Pauli...
W formie dialogu z wysłannikiem bożym autor dokonuje niejako podsumowania własnego życia, swojej działalności na oficjalnych stanowiskach, swojej twórczości literackiej. Delikatnie zarysowuje postać u...
Lepiej umrzeć wolnym i pokonanym niż w niewoli i hańbie.
“Inna jest rola wodza i władcy, a inna mędrca. Filozof gardzi rozwiązaniami i wyżej od nich ceni problemy, natomiast człowiek czynu winien rozstrzygać sprawy i wybierać nieodwołalnie: zasadniczą rzeczą w działaniu jest iść zawsze w tym samym kierunku i nigdy się nie wahać. Najważniejsze dla człowieka myśli jest poznawać zawsze wszystkie wyjścia otwarte, wszystko podawać w wątpliwość i nie wykluczać żadnej możliwości, jakie dostrzega umysł. Umysł szuka, a działanie rozstrzyga.”
“Czyż koniecznie trzeba spać – mówił do tych, którzy dziwili się takiemu postępowaniu – ze wszystkimi przyjaciółkami, dla których żywimy szacunek?”
“(...) kazał do tego dodać dwa jaja kuropatwy: jedno pomalowane na niebiesko, drugie na czerwono. Księżniczka bez trudu domyśliła się, jaki sens mają te symbole (...) jajo niebieskie i jajo czerwone oznaczały, że kobiety nie są może do siebie podobne, ale że wszystkie w gruncie rzeczy mają ten sam smak i zapach. Księżniczka Heloiza zaslugiwała na uwielbienie wodza najemników. Wiedziała, co ma odpowiedzieć na tę impertynencję. Odeslała porucznika z dwoma flakonami, w których, jak się wydawało, była tylko woda. Arsafes umoczył w niej wargi: istotnie w pierwszym była woda, ale drugi pełen był zytniej wódki, silniejszej i bardziej oszałamiającej, niż kiedykolwiek zdarzyło mu się skosztować: i w ten sposób dowiedział się, że istoty mogą rzeczywiście być do siebie zewnętrznie podobne, ale jedne są mdłe i bezbarwne, drugie zaś palą i powodują zamroczenie.”